«شکست‌ناپذیران» داستان کوتاهی از ارنست همینگوی است که نخستین بار در دههٔ ۱۹۲۰ منتشر شد و بعدها در مجموعهٔ «مردان بدون زنان» (۱۹۲۷) قرار گرفت. داستان دربارهٔ مانوئل گارسیا، گاوباز سالخورده‌ای است که پس از آسیب‌دیدگی می‌کوشد دوباره به میدان بازگردد و توانایی خود را به اثبات برساند. این اثر با نثری موجز و واقع‌گرا، موضوعاتی چون غرور، پایداری، فرسودگی، شکست و تلاش انسان برای حفظ شأن و هویت خود را بررسی می‌کند.
