
این اثر مجموعهای از داستانهای کوتاه است که بر پایهی فولکلور اوکراینی باورهای عامیانه و فضای روستایی شکل گرفتهاند. گوگول در این داستانها با زبانی طنز آلود جادویی و گاه تاریک روایتهایی از زندگی مردم سادهی دهکدهای به نام دیکانکا را نقل میکند. داستانها ترکیبی از خیال واقعیت شوخ طبعی و ترس هستند که سبک خاص گوگول را شکل میدهند و بعدها الهام بخش بسیاری از نویسندگان روس از جمله داستایوفسکی و چخوف شدند.