.jfif)
پارهای از متن: برای کسانی که با مطالعات تاریخی، اتنوگرافی وفرهنگ و تمدنهای انسانی سروکار دارند، شاید شناخت تاریخی و کارکردهای فرهنگی و تمدنی تاجیکان در پویه تاریخ بینیاز از اثبات باشد؛ اما برای پاسخ گفتن با عرف ناشکیبای هویتزدایی تبارها و تصرفات فرهنگی – تاریخی که طی یکصد سال اخیر از سوی نگارشگران با سفارش و فرمایشهای دولتی افغانستان ارایه گردیده و در آثار کتبی برخی از همسایهگان انعکاس یافته است، نمیتوان دست بالای دست نشست و همه آنچه را که در باب تاریخ، زبان، هویت فرهنگی و تباری تاجیکان گفتند و میگویند، مسکوت و بیپاسخ بگذاریم و نسبت به سیر کاروان تاریخ و پایهگذاران فرهنگ و تمدن تاجیکان بحیث پیشکسوتان فرهنگ دیرین سال بومی این سرزمین بیتفاوت بنشینیم. زیرا این بینیاز از اثبات است که وقتی میخواهی جمعیتی را بشناسی، تاریخ آن را بخوان. طبیعی است که در نبود تاریخ مدون هر قوم و ملتی به قرینهسازی و حدس و گمان روی میآورند و دریافتهای ذهنی خود را به خورد جامعه عرضه میکنند که این امر برای تاریخنگاری آینده و کتمان واقعیتها بسیار خطرناک بوده میتواند
