آقای رئیسجمهور، نوشتۀ میگل آنخل آستوریاس، نخستین بار در سال ۱۹۴۶ منتشر شد. این رمان به بررسی زندگی تحت حکومت دیکتاتوری در یک کشور فرضی آمریکای لاتین میپردازد و تأثیرات سرکوب و ترس را بر افراد جامعه نشان میدهد. شخصیت اصلی داستان، «آقای رئیسجمهور»، نمادی از دیکتاتورهای واقعی مانند مانوئل استرادا کابررا، رئیسجمهور گواتمالا بین سالهای ۱۸۹۸ تا ۱۹۲۰، است. آستوریاس در این کتاب با استفاده از سبکهای سوررئالیستی و رئالیسم جادویی، فضایی کابوسوار و پرتنش را خلق میکند که نشاندهندۀ وحشت و بیاعتمادی حاکم بر جامعه تحت سلطۀ دیکتاتوری است. او با بهرهگیری از تکنیکهای ادبی مانند تغییر دیدگاههای روایی و توصیفهای شاعرانه، عمق بیشتری به داستان میبخشد و خواننده را با پیچیدگیهای روانشناختی شخصیتها آشنا میسازد. این رمان به دلیل نقد شدید ساختارهای استبدادی و نمایش واقعگرایانۀ فساد و بیعدالتی در حکومتهای دیکتاتوری، مورد توجه قرار گرفت و تأثیر قابلتوجهی بر نویسندگان نسلهای بعدی ادبیات آمریکای لاتین داشت. میگل آنخل آستوریاس (۱۸۹۹–۱۹۷۴) نویسنده، شاعر و دیپلمات گواتمالایی بود که به خاطر آثارش در زمینۀ ادبیات و نقد اجتماعی شهرت دارد. در سال ۱۹۶۷، میگل آنخل آستوریاس به خاطر مجموعۀ آثارش، به ویژه آقای رئیسجمهور، جایزۀ نوبل ادبیات را دریافت و در سال ۱۹۶۶ جایزۀ صلح لنین را دریافت کرد. آستوریاس با ترکیب فرهنگ مایایی و نقد اجتماعی، آثار برجستهای در ادبیات آمریکای لاتین خلق کرده است. در سال ۲۰۲۰، به مناسبت بزرگداشت این اثر، ویرایش جدیدی از آقای رئیسجمهور با همکاری آکادمی سلطنتی اسپانیا و انتشارات آلفاگوارا منتشر شد که شامل مقالات و تحلیلهای منتقدان و نویسندگان برجستهای مانند ماریو بارگاس یوسا و داریو ویانوئوا است.
