.jpg)
از میعاد تا هرگز، دومین مجموعه از شعرهای واصف باختری است. این مجموعه در برگیرندهی بیستوشش شعر در اوزان کلاسیک و نو است. این شعرها تاریخ سالهای۱۳۴۰-۱۳۶۰ه.ش، را با خود دارند. دراین مجموعه، شعرهای سبزه، بیگانه، کلید گنج سخن، پیر خراسان، بهار بلخ، طلسم شکسته، تاراج خزان، ژاله، پیش رس، سکوت پیش از طوفان، نفرین، در بستر شکوه شهادت، بشارت، از میعاد تا هرگز، رهاییم از خود رهاییم، بر بلندای آسمان خراش، سهراب زنده است، از آنسوی آیینه، پاسخی تلخ، غزل واره، از غرفه غروب، در لحظههای آبی پرواز، و چنین بود…، الا یا پاسبان کوه وخشوران، ازاین تلخابه اندوه، سرشکی در تنگنا و چریک وادی زیتون چاپ شده اند. شعر پیر خراسان برای خواجه عبدالله انصاری سروده شده، شعر الا یا پاسبان کوی وخشوران سوگ سرودة است، به تاریخنگار نستوه افغانستان میر غلام محمد غبار، سرشک در تنگنا نوحه است درسوگ احمد ظاهرو پدرودیست با او؛ و شعر چریک وادی زیتون به معین بسیسو شاعر فلسطینی پیشکش شده است. واصف باختری درکتاب « سفالینهیی چند بر پیشخوان بلورین فردا» شعری دارد، زیری نام «از میعاد تا هرگز» که در سال ۱۳۵۳ه.ش سروده است.
