فریدریش ویلهلم نیچه (۱۸۴۴–۱۹۰۰)، فیلسوف، نویسنده و منتقد فرهنگی آلمانی، از تأثیرگذارترین اندیشمندان فلسفه مدرن غرب به شمار می‌رود. او در روکن، واقع در پروس آن زمان، زاده شد و در دانشگاه‌های بن و لایپزیگ به تحصیل زبان‌شناسی کلاسیک پرداخت. نیچه در ۲۴سالگی به استادی دانشگاه بازل سوئیس رسید، اما به‌دلیل مشکلات جسمی در سال ۱۸۷۹ از تدریس کناره‌گیری کرد و باقی عمر خود را عمدتاً به نوشتن و پژوهش گذراند. اندیشه‌های او دربارهٔ اخلاق، دین، حقیقت، ارادهٔ معطوف به قدرت، اَبَرانسان و مفهوم «مرگ خدا» تأثیر عمیقی بر فلسفه، ادبیات، روان‌شناسی و اندیشه سیاسی قرن بیستم گذاشت. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به «چنین گفت زرتشت»، «فراسوی نیک و بد»، «تبارشناسی اخلاق»، «دانش شاد» و «غروب بت‌ها» اشاره کرد. نیچه در سال ۱۸۸۹ دچار فروپاشی روانی شد و در ۲۵ اوت ۱۹۰۰ در وایمار آلمان درگذشت.
.jpg)
